Trouble No More - enkele losse gedachten / aanvullingen




  Gisteren plaatste ik een link naar die ene track van Trouble No More die inmiddels is vrijgegeven: "When You Gonna Wake Up", maar ik vergat er bij te melden dat deze opname niet van een concert in Oslo is, zoals bij de video op youtube staat, maar van een concert in Drammen.
Michael Shannon heeft blijkbaar nogal een belangrijke rol in de film Trouble No More, midden op de filmposter staan alleen Bob Dylan en Michael Shannon vermeld (zie de afbeelding hieronder).
"Slow Train": Het was me bij het bekijken van de tracklist van de deluxe editie van Trouble No More niet opgevallen, het is dat Rob me er op wees anders had ik het misschien nog steeds niet gezien: maar liefst zes van de acht cd's in de deluxe editie van Trouble No More beginnen met "Slow Train". Dat is geen toeval. [met dank aan Rob]
100 tracks: Her en der lees ik dat Trouble No More 100 tracks bevat. Het staat zelfs op Bob Dylans officiële website: "sential Dylan Anthology Premieres 100 Previously Unreleased Live and Studio Recordings including 14 Unreleased Songs".
Maar als ik ga tellen kom ik uit op 102 tracks. Dan kun je je afvragen of die radio commercial (cd 4 track 5) als een 'echte' track gezien kan worden, maar dan kom ik nog uit op 101 tracks + een radio commercial.
Zie ik iets over het hoofd? Is een van die 101 tracks op Trouble No More al eens eerder officieel uitgebracht? Kan ik niet meer rekenen? (Antwoorden op een briefkaart)
Live In San Diego (zie afbeelding hieronder) is een 2 cd bonus-uitgave voor iedereen die Trouble No More bestelt via Bob Dylans website. Voor de lijst met de songs die Bob Dylan tijdens dit concert speelde, zie hier.


Trouble No More - de filmposter + het fotoboek





Trouble No More - vervolg

Enkele aanvullingen op de aankondiging van Trouble No More - The Bootleg Series vol. 13 /1979 - 1981:
De live-versie van "When You Gonna Wake Up" van 9 juli 1981 kan al beluisterd worden, zie hier. Deze opname staat op de eerste cd van Trouble No More.
Een impressie van de dvd bij deze boxset staat op Facebook en kan hier bekeken worden.
Bert wees mij er op dat er informatie over de film Trouble No More te vinden is op IMDb, zie hier. In het lijstje onder "cast" één grote verrassing: Michael Shannon in de rol "The Preacher". [met dank aan Bert]



Trouble No More - The Bootleg Series vol. 13 / 1979 - 1981

Op 3 november verschijnt Trouble No More - The Bootleg Series vol. 13 / 1979 - 1981. Trouble No More is een box met 8 cd's en 1 dvd. De cd's bevatten concertopnamen uit de jaren 1979 - 1981 (cd 1 en 2), (studio-)outtakes van de albums Slow Train Coming, Saved en Shot Of Love (cd 3 en 4), opnamen van concerten in Toronto op 18 en 19 april 1980 (cd's 5 en 6) en concertopnamen van het concert in Londen op 27 juni 1981 (cd's 7 en 8).
De dvd bevat de film Trouble No More en enkele extra's, waaronder versies van "Ain't Gonna Go To Hell For Anybody" en "Slow Train".
Wie deze 9 schijven tellende editie van Trouble No More bestelt via Bob Dylans website krijgt een 2 cd bonus-set met opnamen van Bob Dylans concert in San Diego op 28 november 1979.

Naast deze luxe editie verschijnt er een 2 cd of 4 elpee tellende editie van Trouble No More. Deze 2 cd of 4 elpee tellende editie bevat de songs van de eerste twee cd's van de luxe editie.

De tracklist:

Disc 1: Live
1. Slow Train (Nov. 16, 1979)
2. Gotta Serve Somebody (Nov. 15, 1979)
3. I Believe in You (May 16, 1980)
4. When You Gonna Wake Up? (July 9, 1981)
5. When He Returns (Dec. 5, 1979)
6. Man Gave Names to All the Animals (Jan. 16, 1980)
7. Precious Angel (Nov. 16, 1979)
8. Covenant Woman (Nov. 20, 1979)
9. Gonna Change My Way of Thinking (Jan. 31, 1980)
10. Do Right to Me Baby (Do Unto Others) (Jan. 28, 1980)
11. Solid Rock (Nov. 27, 1979)
12. What Can I Do for You? (Nov. 27, 1979)
13. Saved (Jan. 12, 1980)
14. In the Garden (Jan. 27, 1980)

Disc 2: Live
1. Slow Train (June 29, 1981)
2. Ain’t Gonna Go to Hell for Anybody (Unreleased song – Apr. 24, 1980)
3. Gotta Serve Somebody (July 15, 1981)
4. Ain’t No Man Righteous, No Not One (Unreleased song – Nov. 16, 1979)
5. Saving Grace (Nov. 6, 1979)
6. Blessed Is the Name (Unreleased song – Nov. 20, 1979)
7. Solid Rock (Oct. 23, 1981)
8. Are You Ready? (Apr. 30, 1980)
9. Pressing On (Nov. 6, 1979)
10. Shot of Love (July 25, 1981)
11. Dead Man, Dead Man (June 21, 1981)
12. Watered-Down Love (June 12, 1981)
13. In the Summertime (Oct. 21, 1981)
14. The Groom’s Still Waiting at the Altar (Nov. 13, 1980)
15. Caribbean Wind (Nov. 12, 1980)
16. Every Grain of Sand (Nov. 21, 1981)

Disc 3: Rare and Unreleased
1. Slow Train (Soundcheck – Oct. 5, 1978)
2. Do Right to Me Baby (Do Unto Others) (Soundcheck – Dec. 7, 1978)
3. Help Me Understand (Unreleased song – Oct. 5, 1978)
4. Gonna Change My Way of Thinking (Rehearsal – Oct. 2, 1979)
5. Gotta Serve Somebody (Outtake – May 4, 1979)
6. When He Returns (Outtake – May 4, 1979)
7. Ain’t No Man Righteous, No Not One (Unreleased song – May 1, 1979)
8. Trouble in Mind (Outtake – April 30, 1979)
9. Ye Shall Be Changed (Outtake – May 2, 1979)
10. Covenant Woman (Outtake –February 11, 1980)
11. Stand by Faith (Unreleased song – Sept. 26, 1979)
12. I Will Love Him (Unreleased song – Apr. 19, 1980)
13. Jesus Is the One (Unreleased song – Jul. 17, 1981)
14. City of Gold (Unreleased song – Nov. 22, 1980)
15. Thief on the Cross (Unreleased song – Nov. 10, 1981)
16. Pressing On (Outtake – Feb. 13, 1980)

Disc 4: Rare and Unreleased
1. Slow Train (Rehearsal – Oct. 2, 1979)
2. Gotta Serve Somebody (Rehearsal – Oct. 9, 1979)
3. Making a Liar Out of Me (Unreleased song – Sept. 26, 1980)
4. Yonder Comes Sin (Unreleased song – Oct. 1, 1980)
5. Radio Spot January 1980, Portland, OR show
6. Cover Down, Pray Through (Unreleased song – May 1, 1980)
7. Rise Again (Unreleased song – Oct. 16, 1980)
8. Ain’t Gonna Go to Hell for Anybody (Unreleased song – Dec. 2, 1980)
9. The Groom’s Still Waiting at the Altar (Outtake – May 1, 1981)
10. Caribbean Wind (Rehearsal – Sept. 23, 1980)
11. You Changed My Life (Outtake – April 23, 1981)
12. Shot of Love (Outtake – March 25, 1981)
13. Watered-Down Love (Outtake – May 15, 1981)
14. Dead Man, Dead Man (Outtake – April 24, 1981)
15. Every Grain of Sand (Rehearsal – Sept. 26, 1980)

Disc 5 – Live in Toronto 1980
1. Gotta Serve Somebody (April 18, 1980)
2. I Believe In You (April 18, 1980)
3. Covenant Woman (April 19, 1980)
4. When You Gonna Wake Up? (April 18, 1980)
5. When He Returns (April 20, 1980)
6. Ain’t Gonna Go To Hell For Anybody (Unreleased song – April 18, 1980)
7. Cover Down, Pray Through (Unreleased song – April 19, 1980)
8. Man Gave Names To All The Animals (April 19, 1980)
9. Precious Angel (April 19, 1980)

Disc 6 – Live in Toronto 1980
1. Slow Train (April 18, 1980)
2. Do Right To Me Baby (Do Unto Others) (April 20, 1980)
3. Solid Rock (April 20, 1980)
4. Saving Grace (April 18, 1980)
5. What Can I Do For You? (April 19, 1980)
6. In The Garden (April 20, 1980)
7. Band Introductions (April 19, 1980)
8. Are You Ready? (April 19, 1980)
9. Pressing On (April 18, 1980)

Disc 7 – Live in Earl’s Court, London – June 27, 1981
1. Gotta Serve Somebody
2. I Believe In You
3. Like A Rolling Stone
4. Man Gave Names To All The Animals
5. Maggie’s Farm
6. I Don’t Believe You
7. Dead Man, Dead Man
8. Girl From The North Country
9. Ballad Of A Thin Man

Disc 8 – Live in Earl’s Court – London – June 27, 1981
1. Slow Train
2. Let’s Begin
3. Lenny Bruce
4. Mr. Tambourine Man
5. Solid Rock
6. Just Like A Woman
7. Watered-Down Love
8. Forever Young
9. When You Gonna Wake Up
10. In The Garden
11. Band Introductions
12. Blowin’ In The Wind
13. It’s All Over Now, Baby Blue
14. Knockin’ On Heaven’s Door

Disc 9: Bonus DVD
Trouble No More – A Musical Film

DVD EXTRAS:
Shot of Love
Cover Down, Pray Through
Jesus Met the Woman at the Well (Alternate version)
Ain’t Gonna Go to Hell for Anybody (Complete version)
Precious Angel (Complete version)
Slow Train (Complete version)

Twintig jaar Time Out Of Mind - door Floater

Beste Tom,

Twintig jaar Time Out Of Mind
Geen eenvoudige zaak om deze plaat op de juiste waarde te schatten. Dit is het album dat OK Computer in 1998 afhield van een (verdiende?) Grammy voor “Album of the Year”. Al direct na verschijning werd het door de (pop)journalistiek vrijwel unaniem bestempeld als Bob Dylans wederopstanding, de zoveelste. Voor mij was de voorganger World Gone Wrong minstens zo goed, zo niet beter, ook al stonden daar louter covers op. ‘Nobody Sings Dylan Like Dylan’ was ooit de slogan van Columbia. Ik zou daar aan willen toevoegen: ‘Nobody Covers Others Like Dylan’ en het materiaal op die plaat (WGW) vind ik over het algemeen gewoon sterker dan het materiaal op Time Out Of Mind (TOOM). Eigenlijk heb ik vanaf het begin ook moeite gehad met de sound, en dan met name de sound van de TOOM-cd. De vinyl-versie heb ik vijf jaar geleden pas voor het eerst beluisterd. Daar kom ik zo dadelijk op.
Het heeft me eveneens altijd de nodige moeite gekost om Time Out Of Mind van begin tot het eind te beluisteren. Dit heeft enerzijds met de lengte van het album te maken, maar (voor mij) ook met de sterk wisselende kwaliteit van de songs.  Mijn favorieten zijn "Love Sick", "Standing In The Doorway", "Tryin’ To Get To Heaven" en "Not Dark Yet". Een lichtelijke aversie heb ik altijd gehad tegen "Million Miles", "‘Til I Fell In Love With You" en "Cold Irons Bound". Voor mij is "Highlands" een beetje een apart geval.  Omdat het nummer zo lang duurt heb ik eigenlijk zelden echt zin om er naar te luisteren, maar als het eenmaal op staat vind ik het zeker geen vervelend nummer. "Dirt Road Blues", "Make You Feel My Love" en "Can’t Wait" heb ik altijd als ‘fillers’ beschouwd. Het zijn zeker geen hoogstandjes, maar ze zijn eigenlijk op ieder goed album wel nodig om even op verhaal te komen.
Sinds ik TOOM in 2012 voor het eerst op vinyl heb beluisterd bevalt het album me prima, beter eigenlijk dan ooit tevoren. De warmere klank op vinyl heeft veel van mijn oorspronkelijke bezwaren t.a.v. de productie weggenomen.  Misschien is het ook een goede wijn die moet rijpen en na twintig jaar eindelijk op smaak is. Tijdens de her-beluistering op vinyl  heb ik Tell Tale Signs (TTS) er ook even bij gepakt (eveneens vinyl), omdat hier veel outtakes van TOOM op te vinden zijn. Met de koptelefoon op heb ik naar "Red River Shore", "Can't Wait", "Marchin' To The City" en de tweede versie van "Mississippi" geluisterd. Ook deze nummers klinken erg warm op vinyl. Bovendien kun je op deze nummers goed horen hoe de nummers moeten hebben geklonken toen ze in de studio werden opgenomen, dus voordat ze gemixt werden.
Ik heb altijd gedacht dat Lanois verantwoordelijk is geweest voor de sound van deze plaat, het blikkerige vervormde geluid. Onlangs las ik dat het geluid van de harmonica op "Tryin' To Get To Heaven" na de opname door sound engineer Mark Howard op verzoek van Dylan door een "distortion box" is gehaald. Kennelijk heeft Dylan zelf bewust naar de blikkerige sound gezocht. Is de plaat hierdoor beter geworden? Voor mij niet. Ik zou heel graag dit album in zijn geheel willen beluisteren zoals het oorspronkelijk live in de studio is opgenomen. TTS licht hierbij een tip van de sluier op.
Na het beluisteren van de nummers van TOOM (inclusief de outtakes op TTS) stel ik mijn ideale versie van TOOM samen. Tot mijn eigen verbazing behoren ook "Cold Irons Bound", "Million Miles" en "Make You Feel My Love" hiertoe. Met name deze nummers klinken fantastisch op vinyl en ze zorgen uiteindelijk ook voor de juiste balans. Hetzelfde geldt voor "Dirt Road Blues".

Mijn ideale vinyl-versie:
Love Sick
Mississippi (de tweede versie op Tell Tale Signs)
Standing In The Doorway
Million Miles
Tryin' To Get To Heaven
Marchin' To The City
Not Dark Yet
Cold Irons Bound
Make You Feel My Love
Dirt Road Blues
Can't Wait (Tell Tale Signs)
Red River Shore

Ik vraag me af hoe TOOM zou zijn ontvangen als bovenstaande versies erop hadden gestaan. Dan was dit naar mijn mening een waar meesterwerk geweest, beslist beter ook dan OK Computer...

Groet,
Floater

Dreamin' Of You



Acteur Harry Dean Stanton overleed gisteren. Hij werd 91 jaar.

Dylan kort #1253


The Bootleg Series vol. 13: Het lijkt er op dat het bedrijf Rare Cool Stuff Unltd. wederom betrokken is bij de vormgeving van een Bob Dylan-release. Twee "gelekte" afbeeldingen die mogelijk gebruikt gaan worden voor The Bootleg Series vol. 13 staan op de Facebook-pagina van Rare Cool Stuff Unltd. Het gaat om een bewerkte versie van de tekening die de hoes van Slow Train Coming siert en de woorden "Are You Ready...?" Heel spectaculair is dat allemaal nog niet, maar het geeft wel een mogelijke eerste indruk. Zie hier en hier.
Meer Rare Cool Stuff: Op de website van Rare Cool Stuff Unltd. staat onder andere een interview (in vier delen) met fotograaf John Scheele. Scheele maakte de foto's van Bob Dylan en The Band die gebruikt werden voor de hoes van The Basement Tapes en The Basement Tapes Complete. Deel 1 en 2 staan hier, deel 3 en 4 staan hier.
"Leren schrijven met Bob Dylan" op De Laatste Vuurtorenwachter, zie hier. [met dank aan Flor]

Love Sick (1997) - door Jochen

Love Sick (1997)

Een beetje tenenkrommend kunnen ze ook wel eens zijn, maar vaker nog raken ze je tóch, de reclameminiatuurtjes waarvoor Dylan zich in de eenentwintigste eeuw af en toe leent. De Pepsi-commercial is gelikt, zoet en weinig subtiel, maar geeft eigenlijk een reuze respectvolle en leuke upgrade aan “Forever Young”, met dank ook aan Will.i.am. De sobere Applereclame voor de iPod en iTunes uit 2006 (met “Someday Baby”) is aanstekelijk en stijlvol, en het filmpje waarin Dylan in een Cadillac Escalade door een leeg landschap rijdt, bevestigt wel de woorden van Liz Ventura, de verantwoordelijke marketing directeur van Cadillac: “We hebben geprobeerd om alle respect te hebben voor het feit dat hij een legende is.” Dat lukt mede omdat de bard, net als in die andere reclames, niets kwalitatiefs over het aan te prijzen product zegt. En omdat Pepsi, Cadillac en Apple net als Dylan true Americans zijn – met enige tolerantie en verdringing van al te kritische gedachten zou je Dylans aanbeveling van waarachtigheid kunnen verdenken.
Misschien omdat de meester meer praat, wordt dat al iets moeilijker bij de IBM reclame. Maar daar boeien dan wel weer de woorden van de pratende computer Watson, die beweert dat hij alle songs van Dylan heeft geanalyseerd.
“Je belangrijkste thema’s zijn,” concludeert Watson, “Tijd Verstrijkt en Liefde Vervaagt (Time Passes and Love Fades).”
“That sounds about right, dat klopt wel zo ongeveer,” antwoordt Dylan geamuseerd. Watsons claim klopt inderdaad wel zo ongeveer. IBM woordvoerster Laurie Freedman meldt officieel dat de onderzoekers echt 320 songs van Dylan in Watson hebben ingevoerd en diens analyse heeft daadwerkelijk de genoemde thema’s eruit gedestilleerd. Watsons vermogen tot “persoonlijkheidsanalyse, toonanalyse en trefwoordherkenning” heeft geholpen om de data beter te begrijpen. Weliswaar niet alle songs dus, maar toch ruim de helft.

De waardering voor zijn commerciële uitstapjes is echter allesbehalve kamerbreed. Dat hij 1996 de Bank Of Montreal toestond “The Times They Are A-Changin’”
te gebruiken, was al niet lekker gevallen, maar kon tenminste nog onder het veilige kopje ‘Ironie’ worden gerubriceerd. Dat lukt minder gemakkelijk bij de eerste keer dat Dylan ook lijfelijk figureert in een productaanprijzing, voor Victoria’s Secret in 2004. Alleen de doorgewinterde kenners schieten in de lach, want die herinneren zich meteen die ginnegapperige persconferentie uit 1965:

Vraag: Mr. Dylan, in zijn nieuwe boek Freedom In The Air suggereert schrijver Josh Dunson dat u zichzelf aan de commercie heeft verkocht en de folkgemeenschap heeft verraden. Heeft u daarop iets te zeggen, sir?
Dylan: Nee, geen opmerkingen, geen tegenwerpingen. Ik voel me oprecht niet schuldig.
Vraag: Maar als u zich aan de commercie zou verkopen, waarvoor zou u kiezen?
Dylan: Dameskleding.

Zie! Een Bijbels aantal van veertig jaren eerder verkondigt de Profeet reeds zijn verschijnen in een dameskledingadvertentie. De song die daarbij wordt gebruikt is “Love Sick” en daarmee werpt Dylan een tweede schaduw over de schoonheid van het lied.

De eerste Grote Afleider is niet aan Dylan te wijten. Bij de uitreiking van de Grammy Awards in 1998, waar hij zijn drie Grammy’s voor Time Out Of Mind komt ophalen, speelt Dylan “Love Sick”. Tijdens de uitvoering maakt een van de achtergronddansers zich los, ontbloot het bovenlijf, waarop met grote letters Soy Bomb staat geschreven, en voert dertig seconden lang pal naast Dylan een wat spastisch aandoende dans uit, alvorens hij wordt weggevoerd. De man is een zelfverklaard performancekunstenaar, ene Michael Portnoy. De bedoeling van zijn verstoring was, zo verklaart hij later, om “positieve vibraties naar de kijkers thuis te zenden.” De woorden soy bomb (“sojabom”) zijn een gedicht dat hij desgevraagd ook wel wil uitleggen: “Soja staat voor een leven van geconcentreerde voeding. Een bom is, uiteraard, een explosieve, vernietigende kracht. Dus ‘sojabom’ is wat ik denk hoe kunst zou moeten zijn: dicht, transformatief, explosief leven!”
Dat die kraakheldere boodschap niet helemaal overkwam wijt Portnoy, ietwat spijtig, aan een inschattingsfoutje: “Sojabom was bedoeld als een eenvoudig gedicht, maar mijn zwaaiende armen trokken alle aandacht weg.”
Het vestigt wel blijvende aandacht op Portnoy zelf, helaas. Hij mag in alle grote kranten zijn warrige zegje doen, krijgt een podium voor het meest infantiele gekwaak (“Bob Dylan is verleden tijd, ik ben de toekomst van de muziek.”- Daily News) en zelfs ware kunstenaars als popartiest Eels houden die gestolen roem in stand (“Whatever Happened To Soy Bomb” op Blinking Lights And Other Revelations, 2006).
Het gekrakeel overschaduwt, al met al, de schoonheid van Dylans optreden en de buitengewone kracht van “Love Sick”. Op de bonus DVD bij de Limited Edition van Modern Times (2006) is Portnoy vlekkeloos weggeknipt en de glorie kunstmatig hersteld.

Dylan kort #1252

Vergeet niet de bijdrage van Hans over Time Out Of Mind te lezen (zie het bericht hieronder).
Bob Dylan gaat touren door Amerika, veel concerten zijn een double bill met Mavis Stapels. Voor concertdata, zie hier.
Time Out Of Mind: Volgens een bericht op Searching For A Gem zal de heruitgave op vinyl van Time Out Of Mind bestaan uit het reguliere album op twee elpees en een bonus-single met de van de Victoria's Secret-promo bekende remix van "Love Sick" en de live-versie van "Cold Irons Bound" van Tell Tale Signs, zie hier. Deze heruitgave verschijnt op 6 oktober.
De afbeelding bij dit bericht is van de hoes van het door Simon onlangs gekochte album Band Of Gypsys van Jimi Hendrix. Deze hoes met een foto van vier door Saskia de Boer gemaakte poppen is zéér zeldzaam. Naast een pop van Jimi Hendrix staan op de hoes poppen van Rolling Stone Brian Jones (links), radiomaker John Peel (vooraan) en Bob Dylan (rechts). [met dank aan Simon] Meer over het album Band Of Gypsys en de hoes van dit album, zie hier.